Wij zijn begonnen omdat iemand anders nee zei

Hoe het begon

Marian kwam na negen maanden revalidatie volledig verzorgingsafhankelijk thuis. Het revalidatiecentrum adviseerde opname in een verpleeghuis. Voor haar en haar man Bart was dat niet bespreekbaar.

De reguliere thuiszorg kon de verzorging niet aan. Een tweede organisatie zegde het contract na korte tijd op: te intensief, te weinig verzorgenden. Toen stond Anne op, die eerder al had gezegd: als je vastloopt met de zorg, bel me dan maar, dan kijken we samen wat we kunnen doen.

Anne en Florian hebben daarop deze organisatie opgezet. Marian kreeg een vast team van zeven verzorgenden, en er is in dat hele jaar geen enkele keer een gat in het rooster gevallen.

Lees het verhaal van Bart

Waar we voor staan

Dat begin bepaalt nog steeds hoe we werken. Wij zeggen niet snel nee. Als de zorg intensief is, als iemand afgelegen woont, of als andere organisaties hebben afgehaakt, is dat bij ons juist een reden om te kijken of het wél kan.

En we blijven klein. Alleen zo houden we vast aan wat het belangrijkste is: dat u dezelfde gezichten ziet, van mensen die weten hoe u het wilt.